Kategorie: Wszystkie | Fotogaleria | KODEKS UCZNIA | Publikacje | Wprowadzenie | Wywiady
RSS
czwartek, 24 stycznia 2013
KODEKS UCZNIA - PROJEKT, OGÓLNOPOLSKI OŚRODEK EDUKACJI NARODOWEJ KS ,,CIVITAS CHRISTIANA”, GDAŃSK 2007

Niniejszy projekt ,,Kodeksu ucznia” powstał pod kierownictwem dra Ferdynanda Froissarta - wicekuratora gdańskiej oświaty w latach 1990 199 przy ok. dwuletniej współpracy aktualnie urzędujących kuratorów pomorskich, dyrektorów Kuratorium Pomorskiego, wiceprezydentów Gdańska i Gdyni, wicedyrektora Departamentu Edukacji Urzędu Marszałkowskiego Województwa Pomorskiego, przewodniczącego gdańskiej Komisji Edukacji, przewodniczącego RSOiW NSZZ ,,Solidarność”, przewodniczącej MK NSZZ ,,Solidarność”, dyrektorów szkół, nauczycieli, członka Prezydium Zarządu Głównego Katolickiego Stowarzyszenia ,,Civitas Christiana”, członka Zarządu Głównego tegoż Stowarzyszenia, a także z udziałem prof. UG Kazimierza Nowosielskiego i prof. PG, byłego prorektora, obecnego dziekana - Jana Godlewskiego. Za kryterium współpracy przyjęto czynny udział w spotkaniach Ośrodka oraz pisemne opinie na temat powstającego opracowania.

Uzasadnienie inicjatywy

W edukacji szkolnej - niezwykle ważnej, a zarazem skomplikowanej i misternej sferze aktywności ludzkiej - biorą udział trzy podmioty: uczniowie, nauczyciele i rodzice, a w sytuacjach szczególnych dochodzi również do głosu środowisko lokalne, a nawet całe społeczeństwo.

 Obecna praktyka dowodzi, że w dyskusjach nad wychowaniem dominuje oddziałujący destrukcyjnie na pracę szkoły - mający najczęściej na uwadze własny interes wypowiadającego się - populizm. Dzieje się tak dlatego, ponieważ w procesie wychowawczym brakuje obowiązujących w całej Polsce wspólnych zasad postępowania, szczególnie w sytuacjach trudnych pod względem wychowawczym – ,,Kodeksu ucznia”. Czy można sobie wyobrazić korzystanie z sieci dróg, szczególnie w dużych aglomeracjach miejskich, bez obowiązującego w całym kraju ,,Kodeksu drogowego” ? Podobnie nie sposób wyobrazić sobie prawidłowej edukacji w szkołach bez wysokiej rangi zespołu przepisów ,pozwalających na wyegzekwowanie założeń procesu wychowawczego. W niektórych placówkach ,,Kodeks ucznia” obowiązuje, lecz sam fakt, że może on istnieć lub nie mówi sam za siebie. O prawach i obowiązkach, nagrodach i  karach  mówi się  w opracowanych w danej szkole - a więc niskiej rangi -  statutach bądź regulaminach szkolnych. Jeśli się do tego doda dowolną interpretacje owych zapisów, to widać jak na dłoni brak wyrazistych zasad postępowania, dających na przykład wiedzę o skutkach kolejnych powtórzeń łamania dyscypliny szkolnej  (tym samym postępkiem)  z nieuchronnym bolesnym finałem w tle. A tylko taka świadomość mogłaby skutecznie zahamować zapędy wielu uczniów, którzy swoim zachowaniem celowo doprowadzają do utarczek z gronem pedagogicznym. Z ich punktu widzenia to się po prostu opłaca – dolegliwości są niewielkie, a popularność w społeczności szkolnej (niestety sposób jej zdobywania ma w tym przypadku drugorzędne znaczenie) – zwykle na miarę oczekiwań.

 W odpowiedzi na ten stan rzeczy w  proponowanym  ,,Kodeksie ucznia” kluczową rolę powinna odegrać pozbawiona zawiłości i w końcowej fazie spójna  ze sferą oddziaływań sądów rodzinnych w sprawach nieletnich oraz kompetentnych organów policji ,,Procedura postępowania w przypadkach szczególnie nagannego zachowania uczniów”. W tym kontekście oczekuje się szczególnie korzystnych efektów wychowawczych wśród sporej części uczniów podatnych na naśladowanie złych przykładów płynących ze strony  kolegów, których spotkało nieszczęście wyrastania w zdemoralizowanych rodzinach, w  kontakcie ze światem przestępczym.

 Tak sformułowany ,,Kodeks ucznia” umożliwiałby również przeprowadzanie przez osoby zainteresowane analiz merytorycznych podstaw decyzji przyznawania nagród czy nakładania  kar, pozwalając na zagwarantowanie - ważnego w tym projekcie - poczucia sprawiedliwości w ocenie konkretnego przewinienia. Wprowadzony  ,,Kodeks...”  wymusiłby także porównywalne oceny zachowań uczniów w całym kraju, a dyrektorzy i kadra pedagogiczna, mogąc skuteczniej bronić się przed nie merytorycznymi zarzutami, mogłaby znacznie odważniej diagnozować sytuacje wychowawcze.

 Rolę tego dzieła można podkreślić nawiązując do znanego powiedzenia starożytnego filozofa greckiego Pitagorasa ,, Dajcie mi punkt oparcia, a poruszę Ziemię”.  Jeżeli za Ziemię uznać proces wychowawczy, za siłę - sztukę pedagogiczną, to w skutecznym wychowywaniu młodego będzie wreszcie będzie można  oprzeć się  na ...,,Kodeksie ucznia”.

 W szkołach całego kraju obowiązywałoby ok. 30% poszerzenie ,,Kodeksu ucznia”, uwzględniające specyfikę danej placówki oświatowej.

 W trakcie procesu legislacyjnego zostanie skierowana prośba do właściwych przedstawicieli sądów rodzinnych w sprawach nieletnich oraz kompetentnych organów policji o dodanie kolejnych punktów w rozdziale ,,Procedura postępowania w przypadkach szczególnie nagannego zachowania uczniów” sformułowanych w duchu  wprowadzonej  procedury.


 Podstawa prawna

 1.  Ustawa o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 r. - tekst jednolity. Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 z późniejszymi zmianami. Preambuła do tej ustawy zawiera odniesienie do Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych oraz do Konwencji o Prawach Dziecka. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. Nr 61, poz. 624 oraz z 2002 r. Nr 10, poz. 96).

2. Konwencja o Prawach Dziecka przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 20 listopada 1989 r. (Dz. U. z 1991 r. Nr 120, poz. 526 oraz z 2000 r. Nr 2 poz. 11 i 12).  

3.   Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 stycznia 2002 rzmieniające rozporządzenie w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół. (Dz. U. z 2002 r. Nr 10, poz. 96).

4. Ustawa z 1964 r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy.

5. Rozporządzenie MEN i S w sprawie szczegółowych form działalności wychowawczej i zapobiegawczej wśród dzieci i młodzieży zagrożonych uzależnieniem.

6. Ustawa z 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich.

7. Zarządzenie nr 590 z 2003 r. KGP w sprawie form i metod zwalczania i zapobiegania demoralizacji i przestępczości.

(Aktualny wpis  jest wznowieniem wcześniejszej publikacji).



sobota, 16 lutego 2008
Wymienione poniżej osoby przyczyniły się do opracowania niniejszego projektu KODEKSU UCZNIA w latach 2005 – 2007:

Maciej Płażyński - wicemarszałek Senatu RP, Antoni Szymański – senator, przewodniczący senackiej Komisji Rodziny i Polityki Społecznej, poseł Jan Kulas, Katarzyna Hall – wiceprezydent Gdańska, obecnie minister edukacji, Wojciech Książek – przew. RS OiW NSZZ ,,S ”, były wiceminister edukacji,  Jerzy Ochotny –  pomorski  kurator  oświaty, Irena Pancer  – pomorski kurator oświaty,  Adam Krawiec –  pomorski kurator Oświaty,  dr Anna Lis – pomorski wicekurator oświaty, Waldemar Nocny – wiceprezydent  Gdańska, Ewa Łowkiel – wiceprezydent Gdyni, Janusz Wróbel – burmistrz Pruszcza Gdańskiego, Waldemar  Jaroszewicz – członek  Prezydium Zarządu Głównego ,,Civitas Christiana”, Elżbieta Lamparska –  wicedyrektor Departamentu Edukacji Urzędu Marszałkowskiego Województwa Pomorskiego, Piotr Gierszewski – gdański radny, przewodniczący Gdańskiej Komisji Edukacji,  dr Jerzy Wiśniewski  - dyrektor Wydziału Diagnoz i Analiz Edukacji kuratorium oświaty w Gdańsku, prof. Jan  Godlewski -  dziekan Wydziału  Fizyki     Technicznej  i   Matematyki   Stosowanej  Politechniki Gdańskiej,  były  prorektor  tej uczelni,  prof. Kazimierz Nowosielski -  pisarz,  historyk  literatury na Uniwersytecie Gdańskim,  prof. Roman Doktór - prorektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, Stefania Golenia - członkini Zarządu Głównego Katolickiego Stowarzyszenia Dziennikarzy p.o. sekretarza i red. naczelna "IMPRESjee" Gazeta Autorska wwww.impresjeee.blox.pl; Bożena Brauer –  przewodnicząca KMPO i W  NSZZ ,,S” w Gdańsku, Iwona Michowska – starszy wizytator, były dyrektor Wydziału  Kształcenia Podstawowego Kuratorium Pomorskiego, Lucyna Maculewicz – dyrektor Wydziału Edukacji  Pozaszkolnej i Specjalnej Kuratorium  Pomorskiego, Mariola Pałka-Pilecka - dyrektor Szkół  Katolickich  im. Jana Pawła II  w  Pruszczu Gdańskim, dr Maciej Żakiewicz -  historyk, dr Marek Golemski – sekretarz OEN.

 Ordynariusz Diecezji Pelplińskiej ks. biskup prof. Jan Bernard  Szlaga,  udzielając błogosławieństwa Ośrodkowi Edukacji Narodowej oraz swoim autorytetem naukowym, nadał ww. Ośrodkowi niezbędną do działania rangę.



piątek, 15 lutego 2008
Preambuła
   Uczeń jako osoba ma prawo do poznawania prawdy i dojrzewania w miłości, dlatego  najważniejszym celem oddziaływań kadry pedagogicznej powinno być wspomaganie go w procesie takiego zakorzeniania w rzeczywistości, by obejmowało możliwie wszystkie jej wymiary. Szkoła wychowuje uczniów w duchu patriotycznym, zgodnie z przekonaniami i wartościami  respektowanymi przez ich rodziców, którzy mają obowiązek dokonania świadomego wyboru drogi edukacyjnej, jaką ich dzieci powinny podążać. Kształtowanie postaw patriotycznych powinno polegać na przekształceniu myślenia i działania w taki sposób, aby współczesny Polak, będąc  jednocześnie aktywnym Europejczykiem, budował  pozytywny wizerunek i autorytet swojego kraju wśród innych państw europejskich.  Do głównych zadań szkoły należy rozwijanie zdolności intelektualnych, twórczych i estetycznych, ale także właściwe kształtowanie osądu, woli, uczuciowości i ducha braterstwa prowadzącego do wzajemnego zrozumienia oraz umacnianie poczucia wartości ucznia.
 W wychowaniu za punkt wyjścia należy uznać wyrobienie w wychowankach przekonania o fundamentalnej potrzebie kierowania się - w samodzielnym postępowaniu - wartościami moralnymi, stanowiącymi wspólne dobro ludzkości. Powinna obowiązywać relacja ,,mistrz – uczeń”, a więc sytuacja funkcjonowania nauczyciela, postępującego zgodnie z kodeksem etycznym, w roli wzoru osobowego i wychowanka w roli osoby naśladującej go. Przy okazji warto wspomnieć, że w naszym kraju nie obowiązuje również jednolity Kodeks etyczny nauczyciela. Opracowane we własnym zakresie tego typu kodeksy spotykamy w polskich szkołach niezwykle rzadko.
 Jan Paweł II naucza, szkoła ,,...mocą swego posłannictwa kształtuje (...) władze umysłowe, rozwija zdolność wydawania prawidłowych sądów, wprowadza w dziedzictwo kultury wytworzonej przez przeszłe pokolenia, kształci zmysł wartości, przygotowuje do życia zawodowego, sprzyja dyspozycjom do wzajemnego zrozumienia się, stwarzając przyjazne współżycie wśród wychowanków różniących się charakterem czy pochodzeniem". (Przemówienie do katechetów, nauczycieli i uczniów. Włocławek, 6 czerwca 1991). A wcześniej w innym miejscu podkreśla, że proces wychowawczy ,, ... musi prowadzić do uczenia, jak prawdę odróżnić od fałszu, sprawiedliwe od tego, co niesprawiedliwe, moralne od tego, co niemoralne, to, co podnosi człowieka, od tego, co nim manipuluje”. (Spotkanie z nauczycielami i wychowawcami. Nikaragua, 4 marca 1983).
 Wychowanie nie powinno zatem zawierać elementów urabiania wychowanka według jakiegoś konkretnego narzuconego wzoru, ale pomagać  w tym, by stawał się człowiekiem coraz lepszym, bardziej dojrzałym i życzliwym, a jednocześnie twórczym.  Wychowawca wie, że w człowieku zagrożone jest to, co dobre i szlachetne. Nie unika więc poważnych rozmów o miłości, prawdzie i odpowiedzialności, a podczas analizy odmiennych postaw i różnych systemów wartości nie ucieka w subiektywizm sugerujący wychowankom, że każdy sposób postępowania jest jednakowo dobry.
 Stawanie się coraz bardziej dojrzałym polega na rozwoju samodzielności myślenia, samoświadomości i miłości do innych. Przyjęcie jako celu dążenia do wartości podstawowych, takich jak prawda, dobro i piękno w procesie dydaktycznym - rozumianym jako kształcenie i wychowanie - pozwala kształtować w sobie postawę kontemplacji i zachwytu; uczyć się porozumiewania z ludźmi, obdarzania ich szacunkiem i wdzięcznością, starać się być pożytecznym dla bliskich, dla społeczeństwa, dla Ojczyzny.
 
Prawa ucznia
1. Prawo do właściwie zorganizowanego procesu kształcenia, zgodnie z zasadami pracy umysłowej.

2. Prawo do znajomości programów nauczania z poszczególnych przedmiotów i plan pracy wychowawczej szkoły na dany rok, w którego tworzeniu uczeń może mieć udział.

3. Prawo do znajomości Statutu szkoły oraz innych obowiązujących dokumentów wewnątrzszkolnych dotyczących procesu dydaktyczno-wychowawczego, m.in. takich, jak: regulaminy, wymagania edukacyjne i wychowawcze czy system oceniania.

4. Prawo do oczekiwania życzliwego, merytorycznego podejścia do sygnalizowanych problemów natury poznawczo-wychowawczej lub zdrowotnej od nauczycieli uczących przedmiotów, wychowawcy, pedagoga/psychologa, pracownika służby zdrowia oraz dyrektora szkoły.

5. Prawo do zapewnienia przez szkołę nietykalności osobistej, poszanowania swojej godności, a w szczególności do przyjaznego, podmiotowego traktowania przez otoczenie.

6. Prawo do swobodnego wygłaszania swoich myśli i przekonań, jeśli nie naruszają one dobra osobistego innych osób.

7. Prawo do korzystania ze zbiorów biblioteki i czytelni szkolnej oraz do rozwijania swoich zainteresowań, zdolności i talentów w ramach prezentowanej przez szkołę oferty.

8.  Prawo do wpływania na życie szkoły poprzez uczestnictwo w pracach Samorządu Uczniowskiego oraz zgłaszania własnych przemyślanych inicjatyw.

9. Prawo do uczestnictwa w organizowanych przez szkołę wycieczkach i imprezach.

10. Prawo do korzystania – w ramach przepisów - ze stypendiów, zapomóg losowych oraz innego rodzaju pomocy materialnej.

11. Prawo do odwoływania się od decyzji naruszających prawa ucznia do dyrektora szkoły.



czwartek, 14 lutego 2008
Obowiązki ucznia
1. Obowiązek rzetelnej pracy nad poszerzaniem swej wiedzy i umiejętności wypełniany zgodnie z wewnętrznym regulaminem szkolnym, obejmującym m.in. takie zagadnienia, jak: egzekwowanie wiedzy, frekwencję, zasady kontaktowania się w tych kwestiach z nauczycielami itp.

2. Obowiązek podporządkowywania się zarządzeniom Dyrektora szkoły, Rady Pedagogicznej i zaleceniom Samorządu Uczniowskiego.

3. Obowiązek dbałości o swoje zdrowie, higienę osobistą, bezpieczeństwo własne i kolegów, nie ulegania nałogom i przekonywania innych o ich szkodliwości, a w szczególności przeciwstawiania się przejawom agresji i przemocy oraz wszelkim zachowaniom wulgarnym.

4. Obowiązek okazywania szacunku nauczycielom i innym pracownikom szkoły.

5. Obowiązek noszenia w czasie zajęć szkolnych schludnego, estetycznego ubioru, a podczas uroczystości stroju galowego.

6. Obowiązek dbałości o estetykę i ład w szkole i terenie przyszkolnym.

7. Obowiązek dbałości o honor Szkoły i współtworzenia jej dobrego wizerunku.

8. Obowiązek szanowania symboli państwowych (godło, flaga, hymn), szkolnych (sztandaru szkoły) i religijnych.

9. Obowiązek szanowania poglądów i przekonań innych, ich godności osobistej oraz wykazywania wrażliwości i otwartości na konieczność niesienia wszelkiej pomocy swoim kolegom.

10. Obowiązek dbałości o dobrą atmosferę w klasie i szkole oraz wywiązywania się z nałożonych przez szkołę zadań.

11. Obowiązek dbałości o mienie szkolne i przeciwdziałanie wszelkim przejawom  dewastacji.

12. obowiązek systematycznego i aktywnego uczestniczenia w zajęciach lekcyjnych. 


Kary
1. Upomnienie ustne Wychowawcy wobec klasy.

2. Upomnienie Wychowawcy z wpisem do dziennika.

3. Upomnienie ustne Dyrektora szkoły.

4. Upomnienie Dyrektora sporządzone na piśmie.

5. Nagana Dyrektora szkoły.

6. Skierowanie sprawy do sądu rodzinnego lub na policję do specjalisty do spraw nieletnich.

 O zastosowanych karach szkoła informuje rodziców lub opiekunów prawnych ucznia. 

 Tryb, zasady i procedury (poza procedurami zamieszczonymi w niniejszym Kodeksie) stosowania kar określa Statut Szkoły i stosowne regulaminy zatwierdzone przez Radę Pedagogiczną i Radę Rodziców /Radę Szkoły.

 Uczeń ma prawo odwołania się w sprawie udzielanej kary do Dyrektora, a w przypadku kar nałożonych przez Dyrektora, za pośrednictwem rodziców – do organu nadzorującego szkołę.



Procedura postępowania w przypadkach szczególnie nagannego zachowania uczniów, tj.:

·         uchylania się od obowiązku szkolnego lub obowiązku nauki,

·         agresji psychicznej lub fizycznej wobec kolegów, pracowników szkoły,

·         posiadania, palenia na terenie szkoły tytoniu,

·         posiadania, spożywania na terenie szkoły alkoholu,

·         posiadania, brania na terenie szkoły narkotyków, także innych środków odurzających. 

1. Wychowawca po wnikliwym przeanalizowaniu zachowania ucznia podejmuje decyzję o rozpoczęciu procedury. Następnie w porozumieniu z  dyrektorem szkoły przeprowadza z uczniem rozmowę ostrzegawczą i stosuje karę upomnienia ustnego wobec klasy.

2. W przypadku powtórzenia się tego samego wykroczenia wychowawca nakłada karę upomnienia z wpisem do dziennika lekcyjnego.

3. Gdy będzie miało miejsce następne identyczne negatywne zachowanie, wychowawca zaprasza rodziców do szkoły i w obecności ucznia przeprowadza rozmowę przypominają (procedura jest stronom znana) o skutkach dalszego opierania się oddziaływaniom wychowawczym szkoły. Ze spotkania  sporządza notatkę służbową i  przechowuje ją w specjalnie założonej w tym celu teczce z dokumentacją dotyczącą tej sprawy. Od tego momentu w  odpowiedzi na kolejne, powtarzające się podobne wykroczenia, będą podejmowane działania przedstawione poniżej.

4. Wychowawca powiadamia dyrektora szkoły, który wymierza uczniowi karę ustnego upomnienia. Następnie powiadamia o tym fakcie rodziców, których  zaprasza ponownie do szkoły i sporządza pisemną umowę (kontrakt) nakładającą konkretne zadanie na ucznia i rodziców oraz określa terminy ich realizacji.

5. Wychowawca w obecności dyrektora szkoły powiadamia zaproszonych na tę okoliczność rodziców, o braku oczekiwanych korzystnych zmian w zachowaniu ucznia,  pedagoga/psychologa szkolnego, który na piśmie deklaruje profesjonalną pomoc w rozwiązaniu nabrzmiałego problemu. Na spotkaniu tym pedagog / psycholog szkolny wskaże rodzicom skuteczniejsze metody wychowawcze oraz zaoferuje ośrodki specjalizujące się w różnych  formach niesienia  pomocy zapewniając o gotowości pośredniczenia w skontaktowaniu się z nimi.

6. Dyrektor w obecności wychowawcy i pedagoga/psychologa szkolnego przeprowadza protokołowaną rozmowę z rodzicami, przypominając o konsekwencjach w przypadku kolejnego wykroczenia o tym samym charakterze. Dyrektor stosuje karę upomnienia sporządzoną na piśmie.

7. Dyrektor udziela pisemnej nagany, informując o ewentualnym kolejnym kroku w przypadku utrzymywania się  tego stanu rzeczy.

8. O zaistniałej sytuacji szkoła powiadamia sąd rodzinny lub policję w osobie specjalisty ds. nieletnich przekazując szczegółową dokumentację oddziaływań pedagogicznych prowadzoną przez wychowawcę.. Dalszy tok postępowania będzie leżał w kompetencji tych instytucji zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 26 października 1982 r. O postępowaniu w sprawach nieletnich.

 Uwaga. Niestawienie się rodziców w szkole na wystosowane do nich wezwanie będzie traktowane jako odmowa współpracy z kadrą pedagogiczną, co spowoduje przejście do następnego, przewidzianego procedurą etapu.

 



Wdrażanie procedury * Postanowienia ogólne

Uchylanie się od obowiązku szkolnego lub obowiązku nauki, zachowania agresywne oraz posiadanie bądź palenie tytoniu na terenie szkoły będą podlegały procedurze od pierwszego etapu.

1.  Posiadanie alkoholu na terenie szkoły bądź przebywanie pod jego wpływem powoduje wdrożenie działań proceduralnych od etapu trzeciego.

2.  Posiadanie narkotyków lub innych środków odurzających na terenie szkoły bądź przebywanie pod ich wpływem powoduje wdrożenie działań proceduralnych od etapu czwartego.

3. Dyrektor szkoły i Rada pedagogiczna, w przypadkach szczególnie drastycznych, mogą w drodze specjalnej decyzji spowodować wdrażanie Procedury od wyższych etapów z ostatnim włącznie.

Postanowienia ogólne

1. Kodeks ucznia ma spełniać rolę zestawu ,,znaków drogowych” zabezpieczających prawidłowy przebieg procesu dydaktycznego, ze szczególnym uwzględnieniem jego  części dotyczącej wychowania.

 

2.  Sformułowane Prawa i Obowiązki Ucznia, Nagrody i Kary będą poszerzone  granicach 30%, tj. o treści dotyczące szeroko pojętej specyfiki danej szkoły. Oczekuje się również  wprowadzenia własnej procedury postępowania wobec ofiary przemocy w szkole.

 

3. Zastosowanie jednej, uniwersalnej ,,Procedury postępowania w przypadkach szczególnie nagannego zachowania uczniów” wynika z dążenia do uzyskania maksymalnej przejrzystości tego procesu bardzo silnie akcentującego - wobec ucznia objętego specjalnym oddziaływaniem wychowawczym - istnienie  nieuchronności coraz dotkliwszych sankcji w przypadku braku oczekiwanych  korzystnych efektów oddziaływań pedagogicznych na poszczególnych etapach. Walor ten ma przede wszystkim zniechęcać do zabawy w ,,kotka i myszkę ”  świadczącej o bezradności podmiotów wychowujących.

 

4. System pracy szkół w sferach nie kolidujących z kodeksem ucznia pozostaje bez zmian.

 

Opracował:   przewodniczący Ośrodka Edukacji Narodowej  KS ,,Civitas Christiana”

dr Ferdynand Froissart



KODEKS UCZNIA WPROWADZI NOWE ROZWIĄZANIE...
KODEKS  UCZNIA  WPROWADZI  NOWE  ROZWIĄZANIE W PROCESIE  EDUKACYJNYM  SZKOŁY,  POLEGAJĄCE  NA TYM, ŻE:

 

1. Kodeks ucznia będzie obowiązywał w całym kraju w warstwie podstawowej  obejmującej 70% całości. Dopełnieniem całości będą stanowiły regulacje dotyczące specyfiki danej placówki szkolnej.

 

2. Uniwersalna procedura sprosta każdej trudnej sytuacji wychowawczej. Jej spójność i przejrzystość pozwoli przewidzieć kolejne, nieuchronne, coraz bardziej dolegliwe sankcje wobec ,,odpornych” uczniów. W metody wychowawcze Kodeks ucznia nie ingeruje.

 

3. Spowoduje, że cały kunszt pedagogiczny, który kieruje się własnymi prawami i na który ,,Kodeks ucznia” nie ma wpływu, zostanie wyposażony w porządkujące, bardzo  potrzebne ,, znaki drogowe”. Będą one dawały oparcie merytoryczne podmiotom wychowującym (nauczycielom i rodzicom), jednocześnie mobilizując je i zwiększając ich odpowiedzialność w procesie wychowania w szkole. 

 



Zakładki:
KODEKS ETYCZNY
Niniejsza witryna jest realizacją publikacji treści projektu podanej w źródłowym medium: Gazecie Autorskiej IMPRESJee
POZNAJ RÓWNIEŻ
WSPÓŁPRACA W PROGRAMIE PARTNERSKIM. POLECAM WARTOŚCIOWE LEKTURY! Księgarnia internetowa Tolle.pl